Vijftig tinten grijs

De discussies zijn niet van de lucht.
 "Wat vind jij er nou van?", vroeg mijn vriendin in de AKO boekenstand op Schiphol en wees op de stapels 'Fifty shades of Grey', die gretig gekocht werden.
 "Och, als je houdt van een soort boeket-reeks-porno, moet je het beslist lezen", vond ik.
Alleen deze schrijfsels, romans zou ik ze niet willen noemen, gaan verder dan de kus aan het eind. Dat vrouwen het fijn zouden vinden dat hun man/minnaar steeds woedend wordt om onbenulligheden en hen daarna straft met SM-seks ? Ook dat wordt sleur op den duur, zeker als je 50 keer binnen een paar honderd bladzijden mee moet lijden/genieten.
"Ieder zijn meug, zei de boer ", en liep naar de varkensstal...

Goed, hier hebben we met hele andere kleuren grijs te maken. De regen komt met bakken uit de hemel en de honden en ik blijven binnen. De laatsten hebben een hekel aan nattigheid, dus moet ik ze soms dwingen naar buiten te gaan om hun behoeften te doen. Ze liggen nu te slapen in hun behaaglijke mandjes en wachten tot het droog wordt. Verstandige hondjes...

gota fría otra vez

We waren dit jaar al verbaasd, dat we zo weinig regen hadden gehad, want na een hete zomer komt die onherroepelijk als er een lage-depressie gebied in de Middellandse Zee terecht komt, waardoor koude lucht uit het noorden in aanraking komt met de warme lucht boven zee. En ja hoor, afgelopen nacht werden we getrakteerd op harde wind en slagregens. Helaas hoorde ik een geluid waar ik altijd bang voor ben als het hard regent...tik....tik...op de tegelvloer naast mijn bed. Nee hè, niet weer....
Licht aan en ja hoor, een gat in het plafond waar regelmatig een druppel uitvalt.
Vanmorgen hebben we het vermoedelijke lek op het dak afgedekt met een stuk plastic. Als het straks weer maanden droog is, zullen we het definitief moeten dichten. Buiten was het water behoorlijk gestegen en stond tot aan de rand van de terrassen. De wijnkelder, die ook altijd onder stroomt tijdens een gota fría, was nog tamelijk droog.
Het weerbericht voorspelt regen tot donderdag. Vandaag heb ik vast de achterstallige was gestreken, aan het eind van de week is het huis aan kant. Daarna gaan we de tuin winterklaar maken !

• 
  

Regen in Pedreguer

Al een paar dagen regent het in Andalucía, de buien hebben ons, aan de Costa Blanca, tot nu toe grotendeels overgeslagen. Maar nu regent het pijpenstelen, het klettert op de terrassen en door de harde windvlagen ook tegen de ramen.  Al hebben de mensen in het noorden van Europa het idee, dat het hier nooit regent en dat het altijd warm is, hebben we wel degelijk last van de overgang van het warme zomerweer naar de koelere winter-temperaturen. Dus gaat de kachel aan en als je die niet hebt moet je extra truien aantrekken. Het huis controleren op lekken en het beste ervan hopen. De voorspelling is dat dit weer blijft tot donderdag.
Goed, dan is het tijd om die klusjes in huis te doen, die tot nu toe zijn blijven liggen.

Deze foto van onze vallei werd vanmorgen genomen door onze buurman.

gota fría otra vez

De afgelopen zomer liepen de temperaturen op tot soms wel over de 40 graden Celsius, dat is, zelfs voor hier, extreem heet en de ervaring leert dan ook dat er daarna, in de herfst, zware regens zullen gaan vallen. Dit alles omdat het zeewater een paar graden warmer is dan normaal en als er dan een koufront overheen drijft...

In Els Poblets, een dorpje vlakbij ons, zijn ze nog steeds aan het bakkeleien over vergoedingen aan de gedupeerden van de overstromingen van twee jaar geleden. Bovendien belooft de burgemeester, iedere keer weer, dat hij meer aan preventie gaat doen, zoals waterkeringen bouwen en droge rivierbeddingen schoon -maken, en-houden. In de praktijk wordt er ondertussen niets gedaan tot de volgende ellende toeslaat, en dat zou best eens vandaag kunnen zijn. Er worden regens verwacht van 180 liter per m² binnen een paar uur.

Twee weken geleden begon het al te regenen, veel te vroeg voor de tijd van het jaar, maar het was pas een voorbode van de' gota fría' die gisteren in alle hevigheid losbarstte. Het begon met onweer, dat een paar uur rondcirkelde boven onze hoofden. Alvast de computer uitgezet en de telefoon- en ADSLverbinding verbroken. Dat was maar goed ook want een paar voltreffers in de buurt zorgden ervoor dat we in het donker kwamen te zitten ( om 17.00 uur's middags).

Daarna kwam de elektriciteit terug, maar niet met genoeg capaciteit om een boek te kunnen lezen. Koud eten bij kaarslicht ( we koken elektrisch) en daarna hebben we de generator gestart, zodat Wim naar het nieuws op de TV kon kijken en ik verder kon lezen aan "Het Bureau" van J.J. Voskuil.

In de wijnkelder staat al weer een laagje water en in mijn slaapkamer begint het door het plafond te lekken, maar als ik mijn bed opzij schuif houd ik het daar nog wel droog. De laatste keer dat dat gebeurde was eind oktober 2004, dus dat valt nog best wel mee... (!)

Ik ben bezig, net zoals vorig jaar, de Club Kampioenschappen van onze tennisclub te organiseren.

Dat kan ik goed, maar met de onzekere weersomstandigheden, zoals nu, zal ik onevenredig meer werk moeten verrichten, meer dan me lief is, maar ik heb mezelf beloofd dat ik het hierna nóóit meer zal doen, dat is een troost.

Voor de vetplanten is deze nattigheid het teken om zich helemaal vol te zuigen zodat ze voldoende geprepareerd zijn voor de volgende droge tijd.

Storm

We hadden al een tijdje geen echte storm meer meegemaakt, maar gisteren en eergisteren was het weer eens zo ver. Windsnelheden tussen de 80 en 130 km per uur hielden heel Spanje in de "alerta roja" fase, dwz dat iedereen, die niet echt de straat op hoeft wordt aangeraden binnen te blijven. Kinderen, die aan het spelen waren in Barcelona gingen dan ook schuilen in een hal, waar helaas het dak naar beneden kwam. Bomen en elektriciteits- en telefoonmasten waaiden om ( alle leidingen in Spanje liggen boven de grond) en aan de kust sloegen de meer dan 10 meter hoge golven op de kades, boulevards en stranden. Een spectaculair gezicht, dat wel, maar de schade is daarna nauwelijks te overzien. Veerboten en de vissers konden niet uitvaren en de vliegtuigen bleven op de platforms staan. Ik zag op de televisie, dat de passagiers op de vliegvelden daar niet erg over te spreken waren en klaagden, dat hun hele weekend naar de knoppen was.
De schade bij ons viel mee: er zijn wat takken van de bomen gewaaid, maar het was niet zo erg als een paar jaar geleden toen onze oude olijfboom bijna in tweeën was gespleten; het bleek dat we net een staartje van een windhoos hadden meegekregen in een klein hoekje van onze tuin. Ook de laurier had een enorm dikke zijtak verloren, die boven op grote cacteeën was gevallen, die zodoende zware averij hadden opgelopen. Met bijsnoeien konden we de bomen een beetje fatsoeneren. Ons huis had gelukkig geen schade. De dakpannen zitten kennelijk goed vast.
Maar het vervelendste bij-effect van slecht weer is hier altijd, dat de elektriciteit uitvalt. Soms voor een paar minuten en soms voor een paar uur. Je weet nooit, als de spanning wegvalt, hoe lang het gaat duren. Zo ging het aan/uit/aan/uit etc., tot de laatste keer wel 6 uur lang. We hadden net, toen het donker werd de generator gestart, die we bij de hand houden in het geval van lange stroomuitval. Dan konden we in ieder geval de verwarming draaien, koken en een boek lezen. Zelfs de TV of computer kunnen we gebruiken. De temperatuur in de ijskasten en freezers was ondertussen al lekker opgelopen en als de storing meer dan 12 uur duurt kan je alles weggooien. Gelukkig viel het gisteren wel mee.
Een ander nadeel van een storm is dat er altijd weer ergens een brand uitbreekt in een natuurgebied, die vanzelfsprekend niet geblust kan worden met vliegtuigjes en helicopters.
Meestal gaat het om een omstreden gebied, waar projectontwikkelaars willen gaan bouwen en de bewoners dat met alle macht bestrijden.
Zo was er gisteren één bij La Nucía, niet ver hier vandaan. Deze keer ging het daar echter om een omgevallen elektriciteitsmast. 

Nu regent het weer.
Aan het begin van de week waren de temperaturen onder nul. Tijdens de storm was het 18 graden en nu gaan we weer wachten tot het 'normaal' weer wordt. Dat doen we nu al sinds eind september. Een kwestie van rustig uitzitten dus.

Koud

De recent aangekomen immigranten, vooral die uit noordelijke landen, begrijpen er helemaal niets meer van !

Het is hier toch altijd lekker warm, ook in de herfst en winter ? Ja, normaal wel, maar wat is tegenwoordig nog normaal ? Het is al vanaf eind september regenachtig en vochtig geweest en vanaf vorige week ook nog eens koud, met als gevolg: temperaturen van onder de 10 C en in de bergen om ons heen sneeuw, zoals de foto uit de Costa Blanca News van vrijdag jl. laat zien. Wij hebben onze centrale verwarming dan ook al weer vanaf begin oktober aanstaan en de winterdekbedden tevoorschijn gehaald.

Een Engelse, met twee kleine kinderen, die sinds enige maanden in een huisje op het land t.o. ons woont, zit daar zonder verwarming te vernikkelen van de kou en Wim heeft onze gaskachel die we jarenlang aan Kevin, voor in zijn onverwarmde 'villa', hadden uitgeleend, nu naar haar toe gebracht. Eigenlijk is die kachel onze noodvoorziening als de elektriciteit eens voor langere tijd zou uitvallen, maar we hopen er maar op dat dat niet zal gebeuren.

Wim heeft het trouwens druk met het Engelse les geven aan Rosa, onze Valenciaanse buurvrouw en gaat nu Spaanse les geven aan Jayne, de Engelse van de gaskachel. Dat houdt hem mentaal fit, want regelmatig heeft hij zèlf vragen betr. de grammatica. Geld ervoor wil hij niet hebben, maar het geeft hem veel genoegen andere mensen van dienst te kunnen zijn.

Mijn tennisprogramma lijdt ook al onder het slechte weer, want veel van mijn trainingen en wedstrijden zijn uitgevallen. Straks verleer ik het nog ! Het is dan ook de vraag hoe ik zal spelen in het laatste internationale toernooi van dit jaar, in de tweede week van december, in La Manga. Misschien regent het dan ook wel.

Omdat ik vorig jaar een prijs heb gewonnen, die uitbetaald wordt in de vorm van een verblijf in een luxe hotelkamer in het *****Hyatt Hotel zal ik echter toch wel gaan, of ik nu in vorm ben of niet. Ik zie het dan maar als een vorm van vakantie. Ik ben trouwens benieuwd of er door de kredietcrisis minder tennissers zullen deelnemen dan in vorige jaren, want er kwamen voornamelijk Engelsen op het toernooi af. Bovendien las ik vorige week in de krant dat het Hyatt La Manga Resort uitstel van betaling heeft aangevraagd. Er werd door de directie verzekerd, dat het hotel open zou blijven, maar ik vraag me af hoe.

Ach, nou ja, we zien het wel.

Herfst

Soms vraag ik me af of er in 2008 wel een winter, lente en zomer zijn geweest. Het is een beetje een cliché -opmerking om te zeggen dat met het ouder worden de tijd steeds sneller lijkt te gaan, maar ik kan niet anders constateren dan dat het ook werkelijk zo is. Komt dat omdat oudere mensen gaan aftellen ? Als je een boom gaat planten in je tuin, denk je dan : die zie ik nooit als hij volwassen is ? Of als je naar je kleinkinderen kijkt, komt dan niet dezelfde gedachte op ? Misschien is dat een typische herfstgedachte.
Het heeft hier geregend vanaf eind september. Nogal ongewoon, omdat de regentijd meestal maar 3 weken duurt. Wel een goed jaar voor de speciale paddestoelen waar de lokale bevolking dol op is. Met hun mandjes zijn ze, ieder weekend, op zoek naar de smakelijkste "esclatasangs".
De bomen hier verliezen hun bladeren wat later dan die in Nederland. Zo begin december laat onze populier zijn laatste bladeren vallen. Of eigenlijk is het meer een langzaam naar beneden zweven zoals sneeuwvlokken, die we hier aan de Costa Blanca overigens ( bijna) nooit zien.

LOF VAN DE TIJD

Over vluchtelingswegen henen
-Voorwaarts, sneller, geen verwijl !-
Snelt het wiel in allerijl.
Tijd ! Je bent niet bij te benen.

In kronieken en in kussen
Lig je vast... Maar onderhand
Ruis je als een stroompje zand...
Tijd, zo neem je mij ertussen !

Met je wijzers, groeven van
Rimpels- en je nouveautés van
Yankeeland...-Leeg is de kan !-
Tijd, je flest me bij het meten !

Tijd, straks geef je mij de bons !
Laat mij als een courtisane
Vallen...-"Eén kort uur voor ons !"

-Al jouw treinen volgen banen
Naar een ánder doel !...-

Want terzij van tijd en duur
Zag ik 't levenslicht! Hoe ijdel
Is je strijd ! Vorst van een uur:
Tijd ! Ik ben je lang voorbij al.

Marina Tsvetajeva
( M.I. Tsvetajeva, Werken. Uitgeverij G.A. van Oorschot, Amsterdam)

collage: samengesteld uit de natuurfoto's van Krijn Dijkema en "Heidehipper".

Weer slecht weer

Je kunt er eigenlijk de klok op gelijk zetten : zoals we er de laatste twintig jaar al aan gewend zijn geraakt, is het weer de laatste week van september omgeslagen. De clubkampioenschappen van onze tennisclub zijn daarom nog steeds niet helemaal beëindigd, al was de finaledag op zaterdag 27 september

We hebben er van geleerd, dat vrienden en familie beter niet op bezoek kunnen komen vanaf de laatste week van september tot eind oktober, want het hogedrukgebied dat de hele zomer boven de Azoren ligt en zorgt voor het Spaanse zonnige weer, verplaatst zich dan naar het noorden, waardoor de depressies vrij spel krijgen. Het warme water van de Midellandse Zee en de koude lucht in de atmosfeer zorgen dan voor zeer onstabiel weer : onweer, storm en stortregens. Het is nog nèt niet zo erg als vorig jaar, maar we zijn er nog niet vanaf. Dit weekend wordt er heel veel regen voorspeld en dat belooft niet veel goeds. Gisteravond viel de elektriciteit enige uren uit, gelukkig net nadat ik de ovenschotel gloeiend heet op tafel had gezet. Gezellig bij kaarslicht gegeten en daarna de generator aangezet, die we voor dit soort gelegenheden hebben aangeschaft. Niets is erger dan in het donker te moeten zitten, terwijl je niet weet hoe lang het gaat duren. Je merkt dan hoe afhankelijk we zijn geworden van elektriciteit. Niet lezen, niet aan de computer werken, geen muziek luisteren, niet TV kijken ( dat is niet zo erg hoor). Tijd voor een goed gesprek bij de open haard en een glaasje wijn ? Maar dat is dan een beetje gedwongen. Vroeg naar bed kan ook. Na twee uur zagen we buiten wat lichtjes op de berg tegenover ons huis, en ja hoor, we hadden weer licht. De ijskasten en diepvriezers doen we niet open in dit soort gelegenheden, maar de temperatuur was al aardig opgelopen. Dat wordt weer alles checken en vooral diepvriesproducten nakijken, want ook nog een voedselvergiftiging oplopen, boven op mijn stevige verkoudheid, daar zit ik niet naar uit te kijken.

Ik ben trouwens benieuwd of ik bezig ben een nieuwe griepvirus in mijn lichaam te ontwikkelen, want eergisteren heb ik de griepprik gehad terwijl ik de verkoudheid toen al voelde opkomen. De verkoudheids- en de griepvirus zorgen dan samen voor interessante nakomelingen, heb ik wel eens gelezen. Voorlopig blijf ik thuis, zodat ik niemand kan aansteken.

Heet

Niet zeuren, dan moet je maar niet in Spanje gaan wonen, zoiets zal de reactie wel zijn van de meeste mensen, als ik zeg, dat het hier zo heet is. Iedere dag temperaturen van boven de 30 graden Celsius, soms boven de 35. Zoals wij verlangen naar een beetje koelte, zo komen de toeristen van heinde en verre om hier een beetje te gaan bakken in de bloedhete zon. Het is wel aan te bevelen om naar het strand of een zwembad te gaan en vooral veel te drinken. Dat laatste doen de meesten wel, maar dan vloeistof van de verkeerde soort, zoals emmers vol met sangria en die dan met een rietje leegdrinken. De Spanjaarden zie je overdag nauwelijks, die leven in deze tijd van het jaar voornamelijk 's nachts. De fiestas zorgen voor brood en spelen.

Iedere nacht horen we luide knallen van het vuurwerk, dat ergens in de vallei wordt afgestoken, daarna treden popgroepen op met namen als "Doodseskader" of " Los Vampirios" of i.d. als het maar macaber is. De muziek is niet om aan te horen ( maar dat is mijn persoonlijke opvatting) alleen kan je het nergens ontwijken, ik voel de bassen door de fundamenten van het huis trillen. Klassieke muziek is er ook, maar dan van de "lichte"soort, zoiets als muziek voor miljoenen. Ik heb een beetje heimwee naar Mallorca, waar nu in het klooster van Valldemossa het Chopin-festival plaatsvindt en in Deià concerten gespeeld worden in Hotel Residencia, Son Marroig en de kerk.

Een groot feest, in de provincie Valencia, op de laatste woensdag van augustus is de "tomatina" van Buñol. De overvloedige oogst van tomaten wordt gevierd door elkaar met tomaten te bekogelen op het dorpsplein. Ach, zo erg is dat natuurlijk niet, tenminste als ze de stiertjes maar met rust laten.

Tennissen doe ik 's morgens tussen 8.00 en 10.00 uur, dan ligt er nog een baan in de schaduw en die is dan voor mij. Wat dat betreft zorgt mijn coach, Luis, goed voor me. Hij zegt, dat de temperatuur op de baan in de schaduw, 5 graden lager is dan die ernaast, in de zon. Desalniettemin ben ik na 5 minuten trainen doorweekt. Gelukkig is er daarna het zwembad en een koel drankje.

In de tuin werken, doe ik 's morgens vroeg, tussen 6.45 en 8.30 uur.

Gisteren ben ik naar het grote winkelcentrum gegaan, dat sinds kort geopend is en op 5 minuten rij-afstand van ons huis verwijderd is. Je kunt het vergelijken met de Amerikaanse "malls". Verschrikkelijk veel winkeltjes, waar ze praktisch allemaal hetzelfde verkopen en fast food ketens. Ik wilde een boek in het Engels bestellen, dus was ik meer geïnteresseerd in de boekwinkel "Bookworld España" waar ze alleen maar Engelstalige literatuur en bestsellers verkopen. Toen ik mijn bestelling gedaan had, ging ik eens wat rondkijken en werd aangetrokken door wat titels van afgeprezen boeken. Zo zag ik de titel "Belle de Jour", een boek, dat bestaat uit de inhoud van een blog, die een Londense call girl schrijft onder die naam. Die blog is zo'n groot succes, omdat het gaat over sex natuurlijk, what else... Ze schrijft in korte telegramzinnen en kijkt met een soort zelfspot naar zichzelf en haar klanten. Ze beschrijft, wat ze allemaal bij zich moet hebben voor haar "werk" en de opsomming maakt duidelijk, dat ze een een héle grote handtas nodig heeft. Om het hotelpersoneel om de tuin te leiden kleedt ze zich als een manager of secretaresse en draagt altijd een jas, ook al is het hoogzomer, om zweepjes, tepelklemmen e.d. in te verbergen. Als ik zo lees wat de wensen van haar klanten zijn, is er eigenlijk niet veel nieuws onder de zon, maar het is kennelijk nog steeds voor de meeste mannen (en vrouwen) onmogelijk om hun fantasieën met hun vaste relatie te spelen en uit te leven. Dat is uiteraard koren op de molen voor de sex-industrie.

Belle de Jour is nog steeds op het Internet te vinden, al is het dan uitgegeven in boekvorm en zijn er televisieseries van gemaakt. "Links" naar andere sex-blogs en pornosites staan ernaast, wat heet "heet"! Je hoeft je echt niet te vervelen in wat voor weer dan ook.